Ο καιρός περνά άλλοτε γλυκά άλλοτε πικρά , ανάλογα αν μπορείς και για πόσω μπορείς να ανέχεσαι καταστάσεις που συμβαίνουν γύρω σου. Συνήθως αντί να απλουστεύουμε κάνουμε πιο πολύπλοκο τον τρόπο ζωής μας με αποτέλεσμα να μας πλήτει το άγχος η πίκρα και τι κερδίζουμε ;;. Χμ ίσως δυο ερωτηματικά να είναι πολλά αλλά αν σκεφθεί κανείς το πόσω ανόϋτοι είμαστε ίσως να θελήσει να βάλει περισώτερα . Μακάρι να μπορούσα να περπατώ στο δάσος ήρεμος από προβλήματα ίσως να λέμε όλοι , ποιός όμως έχει το κουράγιο να προσπαθήσει να το κάνει πραγματικότητα ;. Ο χρόνος περνά σαν ένα ασταμάτητο άλογο από μπροστά μας και απο μπροστά απ' τα παιδιά μας ή τους νεότερους από εμάς για όσους δεν έχουμε παιδιά . Εμείς θέλουμε να είμαστε παγιδεφμένοι στις σκέψεις μας και στο λαβύρινθο της μιζέριας μας . Ίσως λοιπόν δεν μας αξίζει η χαρά μα ο καιρός περνά .
Ο ήλιος χαϊδεύει ελαφρά τη γειτονιά μου και τα πουλιά κελαϊδούν . Στα αλήθια είναι ή όχι γλαφηρές οι σκέψεις όλων ; .
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου